loading

Koek

Het is dus zo dat ik net bij Waterlooplein loop met een boterhamzakje in me hand met daarin twee overheerlijke stukjes koek net van me oma gekregen op de verjaardag van me neefje en dat er nu een grote man op me afstapt die een beetje verwarde maar sympathieke indruk op me maakt en me de volgende aparte vraagt stelt nadat hij eerst even goed naar mn zakje kijkt: "Hey wat heb je daar bij? Luister ik ben me brood vergeten, mag ik het misschien hebben?" En terwijl ik lichtelijk verbouwereerd me zakje met koek overhandig schieten de volgende 3 dingen door me hoofd.

1 Wat een rotsmoes om mij van m'n koek te ontdoen2 Ik had me heel erg verheugd op die koek3 Dit is eigenlijk best wel grappig

De man bedankt me hartelijk. Ik glimlach en ik loop door. Maar ik ben nog maar nauwelijks de hoek om of ik word bevangen door een pijnlijke leegte als gevolg van het besef dat m'n koek weg is en nooit meer terug komt. Het besef dat er zojuist op zeer gevatte wijze op m'n gevoel is ingespeeld en iemand mij met 1 ridicuul smoesje heeft weten overtuigen dat mijn koek bij hem thuishoort ipv bij mij. Het besef dat zijn wellustige lippen zich binnen de kortste keren om mijn stukken koek heen zullen vouwen als plagerig voorspel op al het eenzijdige genot dat hierop zal volgen.En ik knap. Ik trek het niet meer. Ik loop terug. Ik moet terug! Dus met ferme passen loop ik de hoek weer om en stap op de man af. Vastberaden en met een brandend verlangen om deze situatie recht te trekken benader ik hem. Als hij per se mij mijn koek door de neus wilde boren zal ik hem wel even duidelijk maken wat deze stukjes koek voor mij betekende en dat ik van hem eis dat hij het maar beter de moeite waard kan laten zijn. Maar terwijl ik dit betoog aan het houden ben merk ik aan de zielsgelukkige blik in z'n ogen, zijn bijna verlossende manier van kauwen en het kleine beetje koek dat er nu nog over is in verhouding tot de oorspronkelijke hoeveelheid die ik hem gaf dat mijn zakje koek van m'n oma in geen mogelijk scenario deze avond beter terecht had kunnen komen dan dit.
En toch vind ik t een rotstreek. Klootzak.