loading

GA WEG, MAAR BLIJF

Gerson Main trekt de stoute schoenen (en bontmuts) aan en zal De theater bezoeker een maatschappelijke spiegel voorhouden.

Eindelijk aangekomen in het paradijs, of toch niet?

Welkom in Guatemala. Na een lange, vermoeiende en emotionele reis bent u eindelijk aangekomen in het paradijs. Daar heb ik vervolgens niet per se op u zitten wachten. Of stiekem ook wel een beetje. Ga weg, maar blijf.

Ik zal de confrontatie met u aan gaan. Ik zal u bezingen. Ik dicht u toe. Daarna kunnen we ons afvragen of we elkaar eventueel zouden kunnen beminnen. Hier, of op welke plek we dan ook zouden willen zijn.

GA WEG, MAAR BLIJF!

Wat als de dijken breken en de 5 miljoen mensen die nu onder zeeniveau leven moeten vluchten voor een nieuwe watersnoodramp? Wat als de stroopwafels op zijn, of er een oorlog met België uitbreekt? Gerson draait de rollen om en wil het publiek verwelkomen als vluchtelingen in Guatemala. Hij zal ze vriendelijk verwelkomen en bezingen.

Hoe verhoudt “de Nederlander” zich tot “de Vluchteling”? En wat doe je op het moment dat je zelf gedwongen wordt te vluchten naar een land waar je niets, maar dan ook niets herkent?